بــــــاور
کـــن ..!
کــــار من
نــیـســتـــــــــ ..
کـــــار
ِ دِل اســـتــــــ ..
دِلَــــــــم جــــــایـــــــے مــیــان
ِ نَـفَــس هــایَـــتــــــــ ..
گــــیـر کـــرده
اســتـــــــ

مـــــــرا بـا خـیـالـتــــــــ
تنهــــا نگـــــــذار
اصـلا بـــه تــو نـــرفتـــه
اسـتـــــــ
مـهربــان
نیسـتــــــــــــــ
آزارمــ
مـیــدهـد
دلــم خـودتــــ را مـیـخـواهــد

مجــــوز نمیدهند...!
مـــــی گویند شعرهایت حـــــرام است..
هر کــــس می خواند..
مســـــــــت می شود..!
والا...الـــــکل ندارد.
مـــــــــن...
فــــــقط از چشـــــمان او مـــــی نویسم...

چشـــمآنم رآ میبــــندمـــ
ســـرم را بــر شــــآنه آت میگــــذآرمــــ
و بــه انــــدآزه ی تمـــآم دلـتـنــگیـــ هآیـــم در نــبــودنـــتـــ
عطـــرت رآ حبــســ میکنــــمـــ
در ســـیـنـــه امـــ...

مــــ...ــــ...ـــن خوبـم
خسـته نیســتم
فـقط گـاهـی
دســتم بـه ایـن زندگـی نمــی رود!